نام کتاب: طاووس بهشتیان

نویسنده: محمد رضا کریمی

ناشر: دلیل ما

سال انتشار: 1390

نوبت چاپ: دوم

قیمت: 4000 تومان

تعداد صفحه: 252

شابک:  ۹۷۸۹۶۴۳۹۷۶۸٠۴

زبان کتاب:  فارسی

نوع جلد: شومیز

 

کتابی است مشتمل بر بیان زندگانی و شخصیت امام عصر(عج) از ولادت تا ظهور و بررسی مبحث رجعت.تمامی مطالب کتاب مستد به روایات و احادیث از منابع معتبر است و جای جای آن با ذکر اسنادی از منابع اهل سنت آنان را نیز به پذیرش مطالب ترغیب کرده است. کتاب حاضر با پیش گفتاری در مبحث امامت، به احادیث ارزشمندی در مورد مقام رفیع امام معصوم(ع) مزین است.

فصل های کتاب عبارتند از: اثبات وجود امام دوازدهم و بیان مسئله غیبت؛ غیبت صغری و کبری و معرفی شخصیت والای نواب اربعه؛ ماجرای ازدواج امام حسن عسگری(ع) با نرجس خاتون؛ کیفیت ولادت امام زمان(عج)؛ معرفی و بررسی برخی از اسما و القاب آن حضرت؛ شروع امامت صاحب الزمان(عج) و بیان برخی معجزات از آن حضرت؛ شرح داستان برخی از بار یافتگان آن حضرت؛ سر غیبت حضرت ولی عصر(ع)؛ وظایف مومنین در زمان غیبت؛ حقیقت انتظار به عنوان یکی از وظایف مهم مومنین؛ علائم ظهور صاحب الزمان(ع)؛ رجعت وبررسی اثبات آن.

نکته 23 فضیلتِ نیمه شعبان
غسل و شب زنده داري و عبادت در این شب مخصوص، فضایل بسیار دارد. این شب در نزد خدا آنچنان مقامی دارد که ولادتِ با سعادتِ امام زمان(علیه السلام) در سحرگاهِ این شب واقع شده و بر عظمت و رونق آن افزوده است.
نکته 24 فضیلتِ نیمه شعبان
روایاتی وارد شده است که شب نیمه شعبان، همان شبِ قدر و تقسیمِ ارزاق و عمرها است، و در بعضی از این روایات است که شبِ نیمه شعبان شبِ امامان(علیهم السلام) است و شب قدر، شبِ رسول خدا(صلی الله علیه وآله) است . از جمله فضائلِ این شب، این است که از شب هايِ مخصوص زیارت امام حسین(علیه السلام) می باشد که صد هزار پیامبر(علیهم السلام) آن حضرت را در این شب زیارت می کنند. از نمازهاي مستحبی که در این شب وارد شده دو رکعت نماز است که در هر رکعت بعد از حمد صد بار سوره توحید خوانده می شود.( 1)
نکته 25 گزارشی از تولّدِ امام(علیه السلام)
این گزارش از زبانِ « حکیمه » ، عمّه امام عسکري(علیه السلام) است که گزارشِ نسبتاً دقیقی از تولّدِ امام(علیه السلام) می باشد. شیخ « مفید» از قولِ « حکیمه » ، دخترِ امام جوادعلیه السلام این گونه روایت می کند: ابومحمّد حسن بن علی(علیهما السلام) با پیکی مرا به نزدِ خود خواند و گفت: اي عمّه، امشب افطار را در نزدِ ما بگذران؛ زیرا پانزدهم شعبان است، امشب خدايِ متعال « حجّتِ » خود را در زمین ظاهر خواهد کرد. از او پرسیدم: مادرش کیست؟ فرمود: نرجس. گفتم: جانَم به فدایت! ولی آثارِ حاملگی در او وجود ندارد. فرمود: آنچه گفتم، همان خواهد شد. بنابراین، وارد شدم و سلام کردم، نرجس پیش آمد تا کفش هایم را از پا در آورد و به من گفت: بانويِ من! حالِ شما چطور است؟ بدو گفتم: تو بانويِ من و خاندانِ منی، ولی او از سخن من امتناع ورزید و پاسخ داد: اي عمّه! چه می فرمایید؟، بدو گفتم : دخترم! امشب خداوندِ متعال پسري به تو عطا می فرماید که مولايِ این جهان و آن جهان خواهد بود، او خجالت زده و سرخ شد. پس از آنکه نمازِ عشا به جاي آوردم، افطار کرده و به خواب رفتم. نیمه شب از خواب برخاستم تا نماز عشا به جاي آورم. در حالی که « نرجس » در خواب بود و اثري از وضعِ حمل در او دیده نمی شد، نماز خواندم. آن گاه نشستم و نمازِ نافله خواندم، پس از آن به رختخواب رفته و دوباره بیدار شدم، ولی او هنوز در خواب بود. آن گاه او برخاست، نماز نافله را به جاي آورد و دوباره دراز کشید. حکیمه، ادامه می دهد: از اطاق خارج شدم تا طلوعِ فجر را ببینم و نخستین مرحله طلوع را دریابم، ولی او هنوز خوابیده بود. از این رو، از انتظارِ امام عسکري(علیه السلام) [در این باره مردّد شدم. درست در همان لحظه، امام از جايِ خود صدا زد، اي عمّه! عجله نکن، امر نزدیک است! من نشستم و سورهِ هاي حم سجده(2) و یس( 3) را  تلاوت کردم. در همان لحظه او [نرجس با هوشیاري از خواب برخاست، من به سويِ او رفتم و گفتم: سلامِ خدا بر تو باد، آیا چیزي احساس می کنی؟ او پاسخ داد: اي عمّه، آري!، آنگاه بدو گفتم: خود را جمع کن و آرامشِ قلبی را به دست آر! در آن لحظه احساسِ خواب کرده و خواب بر من غالب شد؛ پس از آن، با صدايِ مولایم از خواب برخاستم و چون پوشش را از نرجس بلندکردم، حضرتش (مهدي علیه السلام) را که به حالِ سجده بر زمین افتاده بود، دیدم. او را بر دامان گرفتم و متوجّه شدم پاك و تمیز است. ابومحمّد، مرا صدا زد و گفت : اي عمّه! پسرم را برایم بیاور! و چنین کردم ...، پس از آن امام عسکري علیه السلام زبان بر کامش گذاشت و با آرامی دستش را به چشم ها، گوش ها و آرنج هایش کشید؛ سپس گفت: اي پسرم! سخن بگو! کودك لب به سخن گشود و پاسخ داد: شهادت می دهم که خدایی جز خدايِ یکتا نیست، او یکتا است و شریکی ندارد، شهادت میدهم محمّد(صلی الله علیه وآله) پیامبرِ خدا است؛ سپس بر امیرالمؤمنین(علیه السلام) و بر امامان به ترتیب تا نام پدرش سلام کرد، آنگاه از ادامه سخن باز ایستاد. ابومحمّد گفت: اي عمّه! او را نزدِ مادرش ببر، تا وي را سلام گوید و سپس او را به من بازگردان! چنین کردم و او را باز گردانده و در همانجا گذاشتم. امام عسکري(علیه السلام) به من فرمود: اي عمّه! هفت روز دیگر برايِ دیدار او بیایید، روز بعد آمدم تا به ابومحمّد سلام گویم، پرده را بالا زدم تا مولایم را ببینم، ولی او را ندیدم. از این رو، از امام پرسیدم: جانَم به فدایت! براي مولايِ من چه اتّفاقی افتاده؟، حضرتش پاسخ فرمود: اي عمّه! او را به همان کس که مادر موسی فرزندش را بدو سپرد، سپردم. حکیمه می گوید: روزِ هفتم آمدم و به او سلام گفتم و نشستم. ابومحمّد فرمود: پسرم را نزدِ من بیاور! او را در قطعه ا ي پارچه آوردم. امام آنچه را که در روز نخست به هنگام تولّد انجام داده بود تکرار کرد و کودك، آنچه را که از قبل گفته بود، گفت، آنگاه این آیه قرآن را تلاوت کرد: بسم اللَّه الرحمن الرحیم وَنُرِیدُ أَنْ نَمُنَّ عَلَی الَّذِینَ اسْتُضْعِفُوا فِی الْأَرْضِ وَ نَجْعَلَهُمْ أَئِمَّۀً وَ نَجْعَلَهُمُ الْوارِثِینَ وَ نُمَکِّنَ لَهُمْ فِی الْأَرْضِ وَ نُرِي فِرْعَوْنَ وَ هامانَ وَ جُنُودَهُما مِنْهُمْ ما کانُوا یحْذَرُونَ؛(4) و ما اراده کردیم بر مستضعفانِ زمین منّت نهاده و آنان را پیشوایان خلق و وارثین قرار دهیم، و در زمین به آنها قدرت و تمکین ببخشیم و به چشم « هامان » و « فرعون » و لشکریانِشان آنچه را که از آن اندیشناك و ترسان بودند بنمایانیم. (5)

منبع: کتاب هزار و یک نکته پیرامون امام زمان (عج)، محمد رحمتی شهر رضا

پی نوشت ها:

1. بحارالانوار، ج 51، ص 322

2. چهلمین سوره از قرآن

3. سی و ششمین سوره از قرآن

4. سوره مبارکه قصص، آیه 5 و 6

5. کمال الدین ص 424 الی 426

شباهت های حضرت مهدی (عجل الله فرجه الشریف) به حضرت موسی (علیه السّلام):

1- حضرت موسی علیه السلام دوران حمل و ولادتش مخفی بود, حضرت مهدی (عجل الله فرجه الشریف) نیز مدت حمل و ولادت ایشان مخفی بوده است.

2- حضرت موسی علیه السلام نیز از قومش دو غیبت داشت که یکی از دیگری طولانی تر بود, غیبت اول از مصر بود و غیبت دوم هنگامی که به سوی میقات پروردگارش رفت.

3- در مورد حضرت موسی علیه السلام خداوند با او سخن گفت و چنین فرمود: که تو را برای یاری حق و ... انتخاب کردم, به قائم (عجل الله فرجه الشریف) نیز هنگامی که به آسمان به سراپرده عرش رفتند, چنین جملاتی بلکه بیشتر خطاب شد.

4- موسی علیه السلام از قوم خود از ترس دشمنانش غائب شد [1], حضرت مهدی (عجل الله فرجه الشریف) نیز همینطور.

5- حضرت موسی علیه السلام وقتی غائب شد قومش در محنت ها, فشارها, مشقت و ذلت واقع شدند, حضرت مهدی (عجل الله فرجه الشریف) نیز شیعیان و دوستانش در زمان غیبت ایشان در مُنتهای سختی و فشار و ذلت می افتند.

6- خداوند متعال در مورد حضرت موسی علیه السلام می فرماید: «ما به موسی کتاب دادیم, پس در آن اختلاف شد» [2],[3]. در مورد حضرت مهدی (عجل الله فرجه الشریف) نیز همینطور؛ زیرا در کتابی که با او است- قرآنی که امیرالمومنین علیه السلام جمع کرد- اختلاف می شود.

7. امام صادق علیه السلام فرمود: «اصحاب موسی علیه السلام به نهری آزمایش شدند که خداوند متعال می فرماید: «خداوند شما را به وسیله رودخانه ‏اى خواهد آزمود. پس هر كس از آن بنوشد از [پیروان‏] من نیست، و هر كس از آن نخورد، قطعاً او از [پیروان‏] من است، مگر كسى كه با دستش كفى برگیرد»[4] . اصحاب حضرت مهدی (عجل الله فرجه الشریف) نیز به مانند آن مبتلا خواهند شد. [5]

8. در مورد حضرت موسی علیه السلام, خداوند دشمنش (قارون) را به زمین فرو برد؛ حضرت مهدی (عجل الله فرجه الشریف) نیز دشمنانش (لشکر سفیانی) را به زمین فرو خواهد برد.

9- خداوند متعال به منظور امتحان قومش, ظهور آن حضرت را تأخیر انداخت. تا آنان که گوساله پرستیدند, از خداپرستان جدا شوند. در مورد حضرت مهدی (عجل الله فرجه الشریف) نیز خداوند به همین منظور ظهورش را به تأخیر انداخته است.

10- حضرت موسی علیه السلام از سنگ برایش دوازده چشمه جوشید و حضرت مهدی (عجل الله فرجه الشریف) نیز, از سنگ برایش آب و غذا بیرون می آید. [6]

11- خداوند متعال به حضرت موسی علیه السلام عصایی عنایت فرمود, و آن را معجزه ی آن حضرت قرار داد. حضرت مهدی  (عجل الله فرجه الشریف) نیز همان عصا را همراه خواهد داشت[7]. [8]

12- بنی اسرائیل منتظر قیام حضرت موسی علیه السلام بودند, چون به آنها خبر داده شده بود که فرج آنها به دست اوست؛ حضرت مهدی (عجل الله فرجه الشریف) نیز شیعیانش منتظر ظهورش هستند.

13- فرعون برای رسیدن به حضرت موسی علیه السلام افراد بسیاری را کشت ولی موفق به کشتن حضرت موسی علیه السلام نشد و آنچه خدا خواست همان شد. حضرت مهدی (عجل الله فرجه الشریف) نیز فرعون های زمان به منظور قتل حضرتش, چه بسیاراز فرزندان پیامبر صلی الله علیه و آله را کشتند, ولی به حضرت دست پیدا نکردند.

14- در مورد حضرت موسی علیه السلام خداوند در یک شب امرش را اصلاح فرمود؛ حضرت مهدی (عجل الله فرجه الشریف) نیز خداوند در یک شب امر ظهورش را اصلاح می فرماید. [9]

پی نوشت:

1. القصص/ 21: « وَ لَقَدْ ءَاتَیْنَا مُوسىَ الْكِتَابَ فَاخْتُلِفَ فِیهِ  وَ لَوْ لَا كلَِمَةٌ سَبَقَتْ مِن رَّبِّكَ لَقُضىِ‏َ بَیْنهَُمْ  وَ إِنهَُّمْ لَفِى شَكٍ‏ّ مِّنْهُ مُرِیب‏ »

2. هود/110: « فخََرَجَ مِنهَْا خَائفًا یَترََقَّبُ  قَالَ رَبّ‏ِ نجَِّنىِ مِنَ الْقَوْمِ الظَّالِمِین‏»

3. ر.ک:  مترجمان، ترجمه مجمع البیان فى تفسیر القرآن، تهران، انتشارات فراهانى, چاپ اول، 1360 ش, ج12, ص 135:"یعنى در درستى و صحت آن كتابى كه بر وى نازل شده بود، اختلاف كردند.

4. البقره/249: « ... مُبْتَلِیكُم بِنَهَرٍ فَمَن شَرِبَ مِنْهُ فَلَیْسَ مِنىّ‏ِ وَ مَن لَّمْ یَطْعَمْهُ فَإِنَّهُ مِنىّ‏ِ إِلَّا مَنِ اغْتَرَفَ غُرْفَةَ  بِیَدِهِ»

5. مجلسى، محمد باقر, بحار الأنوار الجامعة لدرر أخبار الأئمة الأطهار، بیروت, مۆسسة الوفاء، 1404ه, ج52, ص332, ح56 ونیز: النعمانى, محمد بن ابراهیم، الغیبة، تهران، مكتبة الصدوق، 1397ق, ص316, ح13         

6. النعمانی، الغیبة، پیشین, ص238, ح28

7. الكلینى، محمد بن یعقوب بن اسحاق, الكافی, تصحیح: على اكبر غفارى و محمد آخوندى, چاپ چهارم, تهران, دار الكتب الإسلامیة, ‏1407ه‏, ج1, ص231, ح1

8. ر.ک: واحد پژوهش انتشارات مسجد مقدس جمکران, آیین انتظار, قم, انتشارات مسجد مقدس صاحب الزمان (جمکران), چاپ دوم, 1384ش, صص97-95 ؛ طسوجی, محمد حسین, مهدی (عج) معجزه جاودان, قم, لاهیجی, چاپ اول, 1382ش, صص38-40

9. طسوجی, مهدی (عج) معجزه جاودان, پیشین, صص39-40

عنوان کتاب:    امام مهدی علیه السلام جلوه جمال الهی
موضوع :            مهدویت
نویسنده:           محمد حسینی‌شیرازی
مترجم:              محمد محمدی‌اشتهاردی
نشر:                  قم، امام عصر(عج)
نوبت :               1384
تعداد صفحات: 140 صفحه
فرمت:                pdf
 
کتاب حاضر توسط مرجع عالی قدر و مجاهد، حضرت آیت الله العظمی سید محمد حسینی شیرازی (قدِّس سِرُّه)  به عربی نگاشته شده و با قلم توانمند آیت الله محمد محمدی اشتهاردی به فارسی ترجمه شده است.
این مجموعه شامل: مباحث ولادت و نام مبارک آن حضرت؛ برتری امام و ویژگیهای حکومت حضرت؛ روایات پیرامون حضرت مهدی علیه السلام؛ کتاب های نوشته شده در شأن حضرت مهدی؛ جانشین امام حسن عسکری؛ ماجرای دیدار پسر مهزیار با حضرت مهدی؛ قطعی بودن وجود و ظهور حضرت مهدی؛ راز طول عمر آن حضرت؛ نمونه هایی از دیدار با امام مهدی و معجزات او مانند شرکت همیشگی جوان علوی در حج؛ اسب سوار و بر طرف شدن شک از فرماندار قـم؛ تولد شیخ صدوق و برادرش به دعای امام زمان؛ امام زمان در کنار کعبه؛ ورشکستگی دژخیمان عباسی؛ کودک طبرزین به دست در برابر جلاد؛ نپذیرفتن خمس مال حرام و پذیرفتن جامه پیرزن؛ من محمد بن حسن هستم؛ سرگذشت غانم هندی؛ نصب حجرالاسود توسط حضرت مهدی؛ من قائم آل محمد هستم؛ دیداری خوش و پاسخ حضرت مهدی؛ آداب و وظائف ما در عصر غیبت؛ نمونه هایی از نشانه های ظهور؛ گفتار دیگری از حضرت علی پیرامون علائم ظهور؛ آخرین سخن

ضمیمه ها:
دریافت فایل با فرمت pdf  حجم فایل:  -1 bytes

نیمه شعبان در اذهان شیعیان و محبّان اهل بیت(علیهم‏ السّلام)، به عنوان روز میلاد نجات بخش موعود معنا و مفهوم می‏ یابد. روز میلاد بزرگ مردی که انسانیت، ظهور او را به انتظار نشسته و عدالت برای پای‏ بوسي قدمش لحظه‏ شماری می‏ کند.

نیمه شعبان اگرچه شرافتش را وامدار مولود خجسته‏ ای است که در این روز، زمین را با قدوم خویش متبرّک ساخته است، امّا همه عظمت آن در این خلاصه نشده و در تقویم عبادی اهل ایمان نیز از جایگاه و مرتبه والایی برخوردار است.

در روایاتی که از طریق شیعه و اهل سنّت نقل شده، فضیلت های بسیاری برای عبادت و راز نیاز در شب و روز خجسته نیمه شعبان بر شمرده شده است و این خود تمثیل زیبایی است از این موضوع که برای رسیدن به صبح وصال موعود باید شب وصل با خدا را پشت سر گذاشت، و تا زمانی که منتظر، عمر خویش را در طریق کسب صلاح طی نکند، نمی‏ تواند شاهد ظهور مصلح موعود باشد.

با توجه به اهمیّت فراوانی که در روایات به شب نیمه شعبان داده شده و حتّی آن را هم پایه شب قدر شمرده‏ اند، در این مجال برخی از روایت هایی را که در بیان مقام و منزلت این شب روحانی وارد شده‏ اند، مورد بررسی قرار می‏ دهیم. باشد تا خداوند ما را به عظمت این شب مقدس واقف گرداند و توفیق بهره‏ برداری از برکات آن را عطا فرماید:

از پیامبر گرامی اسلام(صلّی‏ الله علیه‏ و آله و سلم)، در این زمینه روایت های بسیاری نقل شده که یکی از آن ها به این شرح است:

شب نیمه شعبان در خواب بودم که جبرئیل به بالین من آمد و گفت: ای محمد! چگونه در این شب خوابیده‏ ای؟ پرسیدم: ای جبرییل! مگر امشب چه شبی است؟ گفت: شب نیمه شعبان است. برخیز ای محمّد! پس مرا از جایم بلند کرد و به سوی بقیع برد. در آن حال گفت: سرت را بلند کن! امشب درهای آسمان گشوده می‏ شوند، درهای رحمت باز می‏ گردند و همه درهای خوشنودی، آمرزش، بخشش، بازگشت، روزی، نیکی و بخشایش نیز گشوده می‏ شوند. خداوند در این شب به تعداد موها و پشم های چهارپایان (بندگانش را از آتش جهنم) آزاد می‏ کند. امشب خداوند زمان های مرگ را ثبت و روزی های یک سال را تقسیم می‏ کند و همه آنچه را که در طول سال واقع می‏ شود، نازل می‏ سازد. ای محمد! هر کس امشب را با منزّه داشتن خداوند (تسبیح)، ذکر یگانگی او (تهلیل)، یاد بزرگی او (تکبیر)، راز و نیاز با او (دعا)، نماز، خواندن قرآن، نمازهای مستحب (تطوع) و آمرزش خواهی (استغفار) صبح کند، بهشت جایگاه و منزل او خواهد بود و خداوند همه آنچه را که پیش از این انجام داده و یا بعد از این انجام می‏ دهد، خواهد بخشید. ...1

یکی از همسران پیامبر اکرم(صلّی‏ الله علیه‏ و آله و سلم)، حالات ایشان را در شب نیمه شعبان چنین بیان می‏ کند:

در یکی از شب ها که پیامبر خدا(صلّی‏ الله علیه‏ و آله و سلم)، در نزد من بود ناگهان متوجه شدم که ایشان بستر خود را ترک کرده است. غیرت خاص زنانه به سراغ من آمد و به گمان اینکه حضرت نزد یکی دیگر از همسران خود رفته است، به جستجوی ایشان پرداختم. امّا به ناگاه دیدم که حضرتش مانند جامه‏ ای که بر زمین افتاده باشد، به سجده رفته و چنین راز و نیاز می‏ کند:

«أصبحت إليک فقيرا خائفا مستجيرا فلا تبدّل اسمی و لاتغير جسمی و لاتجهد بلائی و اغفرلی».

به سوی تو آمدم در حالی که تهیدست، ترسان و پناه جویم، پس نام برمگردان، جسم مرا تغییر مده، گرفتاری ام را افزون مساز و از من در گذر.

آنگاه سر خود را بلند کرد و بار دیگر به سجده رفت و در آن حال شنیدم که می‏ فرمود:

«سجد لک سوادی و خیالی و امن بک فؤادی هذه یدای بما جنیت علی نفسی یا عظیم ترجی لکلّ عظیم إغفرلی ذنبی العظیم فإنّه لایغفر العظیم إلّا العظیم»

سراپای وجودم برای تو سجده کرده و قلبم به تو ایمان آورده است؛ این دو دست من با همه جنایتی که بر خود روا داشته‏ ام؛ پس اي بزرگی که برای هر کار بزرگی امیدها به سوی تو است؛ از گناهان بزرگ من درگذر؛ چرا که از گناهان بزرگ در نمی‏ گذرد مگر پروردگار بزرگ.

بعد از ادای این کلمات سر خود را بلند کرده و برای سومین بار به سجده رفت و این جملات را بر زبان جاری ساخت:

«أعوذ برضاک من سخطک و أعوذ بمعافاتک من عقوبتک و أعوذ بک منک أنت کما اثنيت علی نفسک و فوق ما يقول القائلون».

از خشم تو به خوشنودی ات پناه می‏ برم، از کیفر تو به بخشش تو پناهنده می‏ شوم و از تو به سوی خودت پناه می‏ جویم، تو همان گونه‏ ای که خود توصیف کرده‏ ای و بالاتر از آنی که گویندگان می‏ گویند.

لحظاتی دیگر سر از سجده برداشت و دوباره به سجده رفت و در حالی که می‏ فرمود:

الّلهمّ إنّی أعوذ بنور وجهک الذی أشرقت له السموات و الأرض و قشّعت به الظلمات و صلح به أمر الأوّلين و الآخرین أن يحلّ علیّ غضبک أو ينزّل علیّ سخطک أعوذ بک من زوال نعمتک و فجاة نقمتک و تحويل عافيتک و جميع سخطک، لک العتبی فی استطعت و لاحول و لاقوة إلّا بک».

خدایا! به نور وجه تو که آسمان ها و زمین از آن روشن شده، تاریکی ها با آن از بین رفته و کار پیشینیان و آیندگان با آن اصلاح شده است، پناه می‏ برم از اینکه به خشم تو گرفتار شوم و یا دشمنی تو بر من نازل شود. پناه می‏ برم به تو از زوال نعمتت، نزول ناگهانی عذابت، دگرگونی سلامتی‏ ات و همه آنچه که خشم تو را در پی دارد. خوشنودی نسبت به آنچه من در توان دارم، از آن توست و هیچ حرکت و نیرویي نیست، مگر به سبب تو.

چون این حال را از پیامبر دیدم، او را رها کردم و شتابان به طرف خانه حرکت کردم. نفس‏ نفس زنان به خانه رسیدم. وقتی پیامبر(صلّی‏ الله علیه‏ و آله و سلم)، به خانه برگشتند و حال مرا دیدند گفتند: چه شده است که این چنین به نفس‏ نفس افتاده‏ ای؟

گفتم: ای رسول خدا! من به دنبال شما آمده بودم. پس فرمود:

آیا می‏ دانی امشب چه شبی است؟! امشب شب نیمه شعبان است. در این شب اعمال ثبت می‏ گردند، روزی ها قسمت می‏ شوند، زمان های مرگ نوشته می‏ شوند و خدواند تعالی همه را می‏ بخشد، مگر آن که به خدا شرک ورزیده یا به قمار نشسته است، یا قطع رحم کرده یا بر خوردن شراب مداومت ورزیده یا بر انجام گناه اصرار ورزیده است. ...2

پرسشی که با مطالعه روایت های بالا به ذهن خطور می‏ کند، این است که چرا با اینکه در بسیاری از روایات تصریح شده که تعیین زمان مرگ مردمان و تقسیم روزی آن ها در شب قدر و در ماه مبارک رمضان صورت می‏ گیرد، در دو روایت یاد شده شب نیمه شعبان به عنوان زمان تقدیر امور مزبور ذکر شده است؟

مرحوم سیّد بن طاووس (م 664 ق.) در پاسخ پرسش یاد شده می‏ گوید:

شاید مراد روایات مزبور این باشد که تعیین زمان مرگ و تقسیم‏ روزی به صورتی که احتمال محو و اثبات آن وجود دارد، در شب نیمه شعبان صورت می‏ گیرد، اما تعیین حتمی زمان مرگ و یا تقسیم حتمی روزی ها در شب قدر انجام می‏ شود. و شاید مراد آن ها این باشد که در شب نیمه شعبان امور مزبور در لوح محفوظ تعیین و تقسیم می‏ شوند، ولی تعیین و تقسیم آن ها در میان بندگان در شب قدر واقع می‏ شود. این احتمال هم وجود دارد که تعیین و تقسیم امور یاد شده در شب قدر و شب نیمه شعبان صورت گیرد، به این معنا که در شب نیمه شعبان وعده به تعیین و تقسیم امور مزبور در شب قدر داده می‏ شود. به عبارت دیگر اموری که در شب قدر تعیین و تقسیم می‏ گردند، در شب نیمه شعبان به آن ها وعده داده می‏ شود. همچنان که اگر پادشاهی در شب نیمه شعبان به شخصی وعده دهد که در شب قدر مالی را به او می‏ بخشد، در مورد هر دو شب این تعبیر صحیح خواهد بود که بگوییم مال در آن شب از آن حضرت چنین بخشیده شده است.3

 کمیل بن زیاد از یاران امام علی(علیه‏ السّلام)، چنین روایت می‏ کند که:

در مسجد بصره در نزد مولایم امیرالمؤمنین نشسته بودم و گروهی از یاران آن حضرت نیز حضور داشتند. در این میان یکی از ایشان پرسید: معنای این سخن خداوند که: «فیها یفرق کل أمر حکیم»4 ؛ در آن شب هر امری با حکمت معین و ممتاز می‏ گردد، چیست؟ حضرت فرمودند:

«قسم به کسی که جان علی در دست اوست، همه امور نیک و بدی که بر بندگان جاری می‏ شود، از شب نیمه شعبان تا پایان سال، در این شب تقسیم می‏ شود. هیچ بنده‏ ای نیست که این شب را احیا دارد و در آن دعای خضر بخواند، مگر آنکه دعای او اجابت شود.» پس از آنکه امام از ما جدا شد شبانه به مزلش رفتم. امام پرسید: چه شده است ای کمیل؟ گفتم ای امیرمؤمنان! آمده‏ ام تا دعای خضر را به من بیاموزی. فرمود:

بنشین ای کمیل! هنگامی که این دعا را حفظ کردی، خدا را در هر شب جمعه، یا در هر ماه یک شب، یا یک بار در سال یا حداقل یک بار در طول عمرت، با آن بخوان، که خدا تو را یاری و کفایت می‏ کند و تو را روزی می‏ دهد، و از آمرزش او برخوردار می‏ شوی. ای کمیل! به خاطر زمان طولانی که تو با ما همراه بوده‏ ای بر ما لازم است که درخواست تو را به بهترین شکل پاسخ دهیم. آنگاه دعا را چنین انشاء فرمود ...5

شایان ذکر است که این دعا همان دعایی است که امروزه آن را با نام «دعای کمیل» می‏ شناسیم.

امیر مؤمنان، علی(علیه‏ السّلام)، در روایتی دیگر در فضیلت شب نیمه شعبان چنین می‏ فرماید:

در شگفتم از کسی که چهار شب از سال را به بیهودگی بگذراند: شب عید فطر، شب عید قربان، شب نیمه شعبان و اولین شب از ماه رجب ...6

از امام صادق(علیه‏ السّلام)، روایت شده که پدر بزرگوارشان در پاسخ کسی که از فضیلت شب نیمه شعبان از ایشان پرسیده بود، فرمودند:

این شب برترین شب ها بعد از شب قدر است. خداوند در این شب فضلش را بر بندگان جاری می‏ سازد و از منّت خویش گناهان آنان را می‏ بخشد. پس تلاش کنید که در این شب به خدا نزدیک شوید. همانا این شب، شبی است که خداوند به وجود خود سوگند یاد کرده که در آن درخواست کننده‏ ای را، مادام که درخواست گناه نداشته باشد، از درگاه خود نراند. این شب، شبی است که خداوند آن را برای ما خاندان قرار داده است، همچنان که شب قدر را برای پیامبر ما(صلّی‏ الله علیه‏ و آله و سلم)، قرار داده است. پس بر دعا و ثنای بر خداوند تعالی بکوشید، که هر کس در این شب صد مرتبه خداوند را تسبیح گوید، صد مرتبه حمدش را بر زبان جاری سازد، صد مرتبه زبان به تکبیرش گشاید و صد مرتبه ذکر یگانگی «لا اله الا الله» او را به زبان آورد، خداوند از سر فضل و احسانی که بر بندگانش دارد، همه گناهانی را که او انجام داده بیامرزد و درخواست های دنیوی و اخروی او را برآورده سازد، چه درخواست هایی که بر خداوند اظهار کرده و چه درخواست هایی که اظهار نکرده و خداوند با علم خود بر آن ها واقف است ...7

آنچه ذکر شد بخشی از روایات فراوانی است که در فضیلت شب و روز نیمه شعبان وارد شده‏ اند.8  امّا باید دانست شرافت این شب خجسته، علاوه بر همه آنچه که بیان شد، به اعتبار مولود مبارکی است که در این شب قدم به عرصه خاک نهاده است؛ وجود مقدسی که سال ها پیش از تولدش مژده میلاد او به مسلمانان داده شده بود و شاید همه عظمت این شب و تکریم و بزرگداشتی که در کلمات معصومان(علیهم‏ السّلام)، از آن شده است به خاطر وجود همین مولود مبارک باشد. چنان که بزرگانی چون سیّد بن طاووس به این موضوع اشاره کرده و بر همگان لازم دانسته‏ اند که در این شب خدای خویش را به سبب منّت بزرگی که با میلاد امام عصر(علیه‏ السّلام)، بر آن ها نهاده سپاس گویند و تا آنجا که توان دارند، شکر این نعمت الهی را به جای آورند9.

در یکی از دعاهایی که در شب نیمه شعبان وارد شده است، چنین می خوانیم:

اللّهم بحقّ ليلتنا هذه و مولودها و حجّتک و موعودها الّتی قرنتَ إلی فضلها فضلاً فتمّت کلمتک صدقا و عدلاً لامبدلّ لکلماتک...10

بار خدایا! تو را می‏ خوانیم به حق این شب و مولود آن، و به حق حجّتت و موعود این شب، که فضیلتی دیگر بر فضیلت آن افزودی و سخن تو از روی راستی و عدالت به حدّ کمال رسیده و هیچ کس را یارای تبدیل و تغییر سخنان تو نیست.

مطابق روایت های بسیاری که شیعه و اهل سنت آن ها را نقل کرده‏ اند، میلاد خجسته امام عصر(علیه‏ السّلام)، در شب نیمه شعبان سال 255 ق. واقع شده و باعث مزید فضیلت این شب مبارک گشته است11.

امیدواریم که خداوند به برکت مولود باعظمت شب نیمه شعبان به همه ما توفیق درک فضیلت‏ های این شب خجسته را عطا فرماید و همه ما را از زمره یاوران و خدمتگزاران مولود این شب قرار دهد.

پی ‏نوشت‌ها

1 .ابن طاووس، علی بن موسی، أقبال الأعمال، ص 212؛ المجلسی، محمد باقر، بحارالانوار، ج98، ص413.

2 .ابن طاووس، علی بن موسی، همان، صص217-216.

3 .همان، ص214.

4 .سوره دخان (44) آیه 4. لازم به توضیح است که غالب مفسران آیه یاد شده را ناظر به شب قدر دانسته‏اند. ر.ک: الطباطبایی، سید محمد حسین، تفسیر المیزان، ج18، ص130.

5 .ابن طاووس، علی بن موسی، همان، ص220.

6 .المجلسی، محمد باقر، همان، ج94 ص87، ح12.

7 .ابن طاووس، علی بن موسی، همان، ص209؛ المجلسی، محمد باقر، همان، ج94، ص85، ح5؛ الصدوق، محمد بن علی بن الحسین، همان ج2، ص424، ح1.

8 .برای مطالعه بیشتر در این زمینه ر.ک: ابن طاووس، علی بن موسی، همان، صص237-207؛ المجلسی، محمد باقر، همان.

9 .ابن طاووس، علی بن موسی، همان، ص218.

10.همان، ص219.

11.ر.ک: الکلینی، محمد بن یعقوب، الکافی، ج1، ص514، الصدوق، محمد بن علی بن الحسین، کمال الدین و تمام النعمة، ج2، ص432؛ شبراوی، عبداللّه بن محمد، الأتّحاف بحبّ الأشراف، ص179؛ ابن صبّاغ المالکی، نورالدین علی بن محمد، الفصول المهمّة فی معرفة الأئمّة، ص310.

  پیامبرعزیز اسلام (ص) می فرمایند:

 

خوشا به حال کسی که قائم اهل بیت مرا درک کند و پیش  از قیامش به او اقتدار نمایددوست

اورادوست بدارد و از دشمن وی بیزاری جوید و ولایت امامان هدایتگر پیش از او را نیز بپذیرد.

اینان دوستان من و مورد علاقه و محبت من و گرامیترین امت من در نزد من هستند.

 

 

کارگروه پاورپوینت وارثان انتظار
(کاری از : خانم شریف نیا)

شیعه و مهدویّت‏

فرقی که ما شیعه‏ ها، با دیگران و بقیه فِرَق اسلامی و غیر اسلامی داریم، این است که ما این شخص عظیم و عزیز را می‏ شناسیم؛ اسمش را می ‏دانیم؛ تاریخ ولادتش را می‏ دانیم؛ پدر و مادر عزیزش را می‏ شناسیم و قضایایش را می ‏دانیم؛ ولی دیگران اینها را نمی‏ دانند. آنها عقیده پیدا نکردند، یا باخبر نشدند و نمی ‏دانند؛ ولی ما می ‏دانیم، تفاوت این‏جا است. به همین دلیل است که توسّلات شیعه، زنده‏ تر، پر شورتر، با معناتر و با جهت‏ تر است.(1)
خصوصیت اعتقاد شیعه در این مسأله، این است که یک موضوع کلّی را با همه خصوصیاتش، با معرّفی کامل شخص می‏ شناسد، در ابهام نیست.
ما، ولیّ و سیّد خود را، سرور و سالار عالمیان - را که امام ما - است می‏ شناسیم. پدر، مادر، تاریخ تولّد و قضایای ولادت مبارک او را می‏ دانیم. کسانی این قضایا را با خبرهای صادق و موثّق نقل کرده ‏اند، همه اینها برای ما روشن است؛ لذا ما می ‏دانیم که عشق ما، دل ما و ایمان ما، متوجّه و متعلّق به کیست.(2)
این حقیقت، در هیچ جای جهان اسلام، مثل محیط زندگی ملّت عزیز ما و شیعیان، این برجستگی و این چهره درخشان و این روح پر تپش و پر امید را ندارد. این به خاطر آن است که ما، به برکت روایات متواتره خودمان، شخص مهدی موعود (عج) را با خصوصیاتش می‏ شناسیم.(3)

عید اللَّه الاکبر

روز ولادت مهدی موعود - ارواحنا لتراب مقدمه الفداء - حقیقتاً روز عید همه انسان‏ های پاک و آزاده عالم است. فقط کسانی در این روز، ممکن است احساس شادی و خرسندی نکنند که یا جزو پایه‏ های ظلم و یا جزو پیروان طواغیت و ستمگران عالم باشند؛ و الاّ کدام انسان آزاده ‏ای است که از گسترش عدالت، از بر افراشته شدن پرچم دادگری و رفع ظلم در سراسر جهان، خرسند نشود و آن را  آرزو نکند!(4)
تفاوت عید ولادت حضرت بقیة اللَّه با بقیه اعیاد اسلامی این است که اعیاد بزرگ، همه از گذشته حکایت می‏ کنند؛ امّا عید ولادت حضرت بقیةاللَّه به آینده نوید می‏ دهد. برای همین است که دل‏ های مؤمنان، به این روز بزرگ و این ولادت عظیم، وابسته است.(5)
روز نیمه شعبان، روز امید و ایمان به آینده، روز مجاهدان پاکباز و صادق و روز نگاه به آینده روشن و تلاش برای آن است.(6)
روز ولادت حضرت مهدی موعود - ارواحنا فداه - یک عید حقیقی، برای همه افراد بشر و آن کسانی که ستمی کشیدند؛ رنجی بردند؛ دلی سوزاندند؛ اشکی ریختند و انتظاری کشیدند و کسانی که با مشاهده ناملایمات، در طول حیات خود و در هر نقطه‏ ای از عالم - و حتّی در نقطه‏ ای از تاریخ - مصیبتی تحمّل کرده اند؛ است. همه آنها در مثل چنین روزی و به یاد امروز، احساس شادمانی و امید  و نشاط کرده ‏اند.
این ولادت بزرگ و این حقیقت عظیم، متعلّق به یک ملّت و یک زمان خاص نیست؛ بلکه متعلّق به بشریّت است. این « میثاق اللَّه الَّذی‏ أَخذَهُ وَ وَکَّدَهُ » میثاق خدا با انسان است. « وَعْدَ اللَّه الَّذی‏ ضَمِنَهُ » این وعده خدا است که تحقّق آن را ضمانت کرده است. همه انسان‏ های طول تاریخ، نسبت به این پدیده عظیم و شگفت آور، احساس نیاز معنوی و قلبی کرده‏ اند؛ چون تاریخ از اوّل تا امروز و از امروز تا لحظه طلوع آن خورشید جهان تاب ، با ظلم و بدی و پلیدی، آمیخته بوده است.
همه کسانی که از ظلمی رنج برده ‏اند - چه آنهایی که به خود آنان ظلم شده است و رنج برده‏ اند و چه کسانی که به ستم کشی دیگران نگاه کرده ‏اند و رنج برده ‏اند - با یاد ولادت این منجی عظیم تاریخ و بشر ، در دلشان امیدی به وجود می‏ آید.
... روز ولادت ، برای همه بشر و تاریخ - حتّی برای گذشتگان - عید است. کسانی که در دوران تاریک فرعون‏ ها، نمرودها، ابوجهل‏ ها و سلاطین ظالم، در فقر و ظلم و تبعیض سر کردند و مردند و رنج کشیدند و روی خوبی ندیدند، امروز (نیمه شعبان) برای آنها هم عید است .
اگر روح آنها در عالم برزخ، از بعضی از تفضّلاتی که پاره‏ ای از ارواح برخوردارند، بهره ‏مند باشند؛ یقیناً آنها هم مثل چنین روزی، شادی خواهند کرد. امروز با بقیه ایّام و اعیاد تفاوت دارد. واقعاً اگر ما امروز را ((عید اللَّه الاکبر)) بنامیم، مبالغه  و گزاف نیست.(7)

عطر حضور

امام بزرگوار و عزیز و معصوم و قطب عالم امکان و ملجأ همه خلایق، اگرچه غایب است و ظهور نکرده؛ امّا حضور دارد. مگر می ‏شود حضور نداشته باشد؟ مؤمن، این حضور را در دل خود و با وجود و حواسّ خویش، حسّ می‏ کند. آن مردمی که می ‏نشینند، راز و نیاز می‏ کنند، دعای « ندبه » را با توجّه می‏ خوانند، زیارت « آل یاسین » را زمزمه می‏ کنند و می‏ نالند؛ می‏ فهمند چه می‏ گویند. آنها حضور این بزرگوار را حس می‏ کنند، ولو هنوز ظاهر نشده و غایب است. غیبت او، به احساس حضورش ضرری نمی ‏زند. ظهور نکرده است؛ امّا هم در دل‏ ها و هم در متن زندگی ملّت حضور دارد. مگر می‏ شود حضور نداشته باشد؟
شیعه خوب، کسی است که این حضور را حس کند و خود را در حضور او احساس نماید. این ، به انسان امید و نشاط می‏ بخشد.(8)
یکی از آن خورشیدهای فروزان، به فضل و کمک پروردگار و به اراده الهی، امروز در زمان ما به عنوان « بقیّة اللَّه فی ارضه »، به عنوان « حجّة اللَّه علی عباده »، به عنوان « صاحب زمان » و « ولیّ مطلق الهی » در روی زمین وجود دارد. برکات وجود او، انوار ساطعه از وجود او، امروز هم به بشر می‏ رسد.(9)
امروز وجود مقدّس حضرت حجّت - ارواحنا فداه - در میان انسان‏ های روی زمین، منبع برکت، منبع علم، منبع درخشندگی، زیبایی و همه خیرات است .
چشم ‏های ناقابل و تیره ما، آن چهره ملکوتی را از نزدیک نمی ‏بیند؛ امّا او مثل خورشیدی درخشان است. با دل‏ ها مرتبط و با روح‏ ها و باطن‏ ها متّصل است و برای انسانی که دارای معرفت باشد، موهبتی از این برتر نیست که احساس کند، ولیّ خدا، امام بر حق، عبد صالح، بنده برگزیده، در میان همه بندگان عالم و مخاطب به خطاب خلافت الهی در زمین، با او و در کنار او است. او را می ‏بیند و با او  مرتبط است.(10)
این بزرگوار، در فضای ذهنی و معنوی جامعه ما، حضور دارد و جوانان مؤمن و با اخلاص نیز با آن حضرت، قلباً در ارتباط هستند. این ارتباط، به معنای حقیقی کلمه، دو جانبه است و در حالات برجسته شور و محبّت و احساس و عواطفی که ملّت ایران، نسبت به این بزرگوار دارند، این ارتباط طرفینی است.(11)
امام معصوم و بازمانده عترت پیغمبر و اهل‏بیت (ع)، در طول این زمان های اخیر، در میان جوامع بشری بوده است؛ امروز هم در میان ما است.(12)
ارتباط قلبی و معنوی بین آحاد مردم و امام زمان (عج)، امید و انتظار را به طور دائم در دل آنها زنده نگه می ‏دارد و این خود، یکی از پر برکت‏ ترین حالات  انسانی است.(13)
اهل معنا و باطن، در توسّلات معنوی خود، این بزرگوار را مورد توجّه و نظر دائمی قرار می ‏دهند و به آن حضرت توسّل می‏ جویند و توجّه می ‏کنند. نفس پیوند قلبی و تذکّر و توجّه روحی به آن مظهر رحمت و قدرت و عدل حق تعالی ، انسان را عروج و رشد می‏ دهد و وسیله پیشرفت انسان را - روحاً و معناً - فراهم می‏ کند .
این، یک میدان وسیعی است. هر کسی در باطن و قلب و دل و جان خود، با این بزرگوار مرتبط باشد، بهره خودش را خواهد برد. البته، توجّه به کانون نور، باید توجّه حقیقی باشد.
لقلقه زبان در این زمینه، تأثیر چندانی ندارد. اگر انسان، روحاً متوجّه و متوسّل شد و معرفت کافی برای خود به وجود آورد، بهره خودش را خواهد برد. این، یک میدان فردی و تکامل شخصی و معنوی است.(14)
نزدیک شدن به امام زمان (عج)، نه نزدیک شدن در مکان هست و نه نزدیک شدن به زمان. شما که می‏ خواهید به ظهور امام زمان (عج) نزدیک بشوید؛ ظهور امام زمان (عج) یک تاریخ معیّنی ندارد که صد سال دیگر مثلاً یا پنجاه سال دیگر... تا ما بگوییم که ما از این پنجاه سال، یک سال و دو سال و سه سالش را گذراندیم، چهل و شش سال و چهل و هفت سال دیگر باقی مانده [است‏]. نه؛ از لحاظ مکان هم نیست که ما بگوییم: ما از این‏جا حرکت می‏ کنیم به طرف مثلاً شرق یا غرب عالم یا شمال یا جنوب عالم، تا ببینیم که ولی‏ عصر(عج) کجا است و به او برسیم، نه.
نزدیک شدن ما به امام زمان (عج) یک نزدیک شدن معنوی است؛ یعنی، شما در هر زمانی تا پنج سال دیگر، تا ده سال دیگر، تا صد سال دیگر که بتوانید کیفیت و کمیت جامعه اسلامی را افزایش بدهید، امام زمان - صلوات اللَّه علیه - ظهور  خواهد کرد.(15)

پی نوشت ها:
1) جمهوری اسلامی 19/10/74.
2) جمهوری اسلامی 15/9/77.
3) سخنرانی قم 30/11/77.
4) جشن بزرگ منتظران ظهور 3/9/78.
5) سخنرانی اصفهان 8/8/80.
6) سخنرانی نجف آباد 10/8/80.
7) جمهوری اسلامی 19/10/74.
8) سخنرانی روز میلاد 17/10/74.
9) جشن بزرگ منتظران ظهور 3/9/78.
10) همان.
11) کیهان 8/10/75.
12) جمهوری اسلامی 15/9/77.
13) رسالت 23/12/68.
14) جمهوری اسلامی 19/10/74.
15) خطبه نماز جمعه 6/4/59.

عنوان کتاب:       امام مهدی علیه السلام از ولادت تا ظهور
موضوع :               مهدویت
نویسنده:              م‍ح‍م‍دک‍اظم‌ ق‍زوی‍ن‍ی
ت‍رج‍م‍ه‌ و ت‍ح‍ق‍ی‍ق:‌  ع‍ل‍ی‌ ک‍رم‍ی‌ و م‍ح‍م‍د ح‍س‍ی‍ن‍ی‌
نشر:                       ق‍م‌، انتشارات ال‍ه‍ادی
نوبت :                   چاپ دوم، 1376
تعداد صفحات:       653صفحه
فرمت:                      pdf
این کتاب با 24 بخش، حاوی مباحث مهدویت به نحو گزارشی، تحلیلی و توصیفی است. مهم ترین مطالب این اثر عبارت اند از : امام مهدی (عجل الله تعالی فرجه الشریف) در منابع اهل سنت، نوید قرآن و ائمه (علیه السلام) به امام مهدی (عجل الله تعالی فرجه الشریف)، ولادت، نام های حضرت، مادر امام زمان (عجل الله تعالی فرجه الشریف)، غیبت صغرا، نواب اربعه، مدعیان دروغین سفارت و نیابت، تشرف یافتگان، طول عمر، ظهور و نشانه های آن، مدعیان دروغین مهدویت، بهائیت، یاران، دعای عهد، دولت و حکومت امام مهدی (عجل الله تعالی فرجه الشریف) و رجعت.
 

ضمیمه ها:
دریافت فایل با فرمت pdf  حجم فایل:  -1 bytes

ببین تو انتظار تو همه روزا مثل جمعه است / تو قلب عاشقا اینجا فقط امید تو زنده است ...

براي استفاده در سايت يا وبلاگ خود مي توانيد از کد زير استفاده کنيد:
ضميمه ها:
دریافت با کیفیت خوب و با فرمتflv  حجم فايل:  -1 bytes
دریافت با کیفیت خوب و با فرمتmp4  حجم فايل:  -1 bytes

امام خامنه ای : روز نیمه شعبان روز امید است این امید مخصوص مجموعه ی شیعیان یا حتی مخصوص امت مسلمان هم نیست ...

براي استفاده در سايت يا وبلاگ خود مي توانيد از کد زير استفاده کنيد:
ضميمه ها:
دریافت با کیفیت خوب و با فرمت flv  حجم فايل:  -1 bytes
دریافت با کیفیت خوب و با فرمت mp4  حجم فايل:  -1 bytes

صفحه‌ها

Subscribe to RSS - ولادت امام زمان

دسته بندی